4 συνήθειες που δεν ακολουθούν οι συναισθηματικά ασφαλείς άνθρωποι

συνήθειες που δεν ακολουθούν οι συναισθηματικά ασφαλείς άνθρωποι

Η συναισθηματικότητα είναι παραποίηση του αισθήματος, όπως η διαλεκτική είναι παραποίηση της λογικής.

Βασίλι Οσίποβιτς Κλιουτσέφσκι

Τα συναισθήματα μας είμαστε εμείς. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι ανήκουν στην κατηγορία των ανθρώπων που νιώθουν συναισθηματικά ασφαλείς. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια ειλικρινή σχέση με τον εαυτό τους και κατ’ επέκταση μια υγιή σχέση με τα συναισθήματα τους. Τα αποδέχονται και αναγνωρίζουν, δεν τα αγνοούν ούτε τα παραγκωνίζουν. Δεν προσποιούνται πως δεν υπάρχουν αντιθέτως τα αγκαλιάζουν και τα αφουγκράζονται με συμπόνια και καλοσύνη.

Είναι άνθρωποι που βρίσκουν την δύναμη και χαϊδεύουν κάθε τους συναίσθημα, ακόμα και αν πονούν ακουμπώντας το. Έτσι, έχουν μια ήρεμη και ισορροπημένη συναισθηματική ζωή.

Μέσα σε μια κοινωνία κατακλισμένη από ανασφάλεια, άγχος, ανησυχία και αμφιβολίες για το καθετί, θα τους δεις να διαφέρουν. Δεν ακολουθούν τον ρυθμό των υπολοίπων.  Δεν κολλάνε με τα παραπάνω μοτίβα. Δεν αφήνουν χώρο στην κακή διάθεση να τους χαλάσει τις αξίες τους. Πώς το κάνουν αυτό; Φυτεύοντας υγιείς συμπεριφορές και ρουτίνες στον κήπο των συναισθημάτων τους, απομακρύνοντας παράλληλα τα ‘’ζιζάνια’’ που μπορεί να τους οδηγήσουν σε συναισθηματική ευθραυστότητα.

Ποια είναι αυτά τα ζιζάνια;

  • Ασκώντας κριτική στους άλλους

Παρόλο που θυμάμαι στο σχολείο πως πρέπει πάση θυσία να κατακτήσουμε την δυνατότητα της κριτικής σκέψης, αυτό περιπλέκεται μεγαλώνοντας . Η κριτική σκέψη αποτελεί αναμφίβολα θεμέλιο της πνευματικής άνθισης του ανθρώπου. Αν δεν είχαμε την δυνατότητα της κριτικής σκέψεις, καμία κοινωνική πρόοδο, συμπεριλαμβανομένου κάθε πτυχής της καθημερινότητας μας, δεν θα είχε επιτευχθεί.

Εκεί στα μονοπάτια της κριτικής πολλές φορές λοξοδρομούμε και περνάμε τα όρια της χρήσιμης κριτικής ακουμπώντας την άλλη της μορφή. Αυτήν, που προκαλεί πόνο και φτάνει να έχει καταστροφικές συνέπειες, όχι μόνο για τους δέκτες αλλά και για τους πομπούς. Ασκούμε κριτική στους άλλους, πολλές φορές πιστεύοντας πως θα τους βοηθήσουμε. Στο βάθος όμως, ασκώντας κριτική, νιώθεις βραχυπρόθεσμα εσύ καλά με τον εαυτό σου και τίποτα παραπάνω.

Η κριτική που είναι αποδεκτή, είναι αυτή που θα κάνει τον κόσμο μας καλύτερο. Η κριτική που δεν είναι αποδεκτή είναι αυτή που κάνει εμάς να αισθανόμαστε, έστω και για λίγο, καλύτερα με τον εαυτό μας.

Για παράδειγμα επικρίνοντας τον φίλο σου, που άργησε για μια ακόμη φορά (προφανώς αντιμετωπίζει πρόβλημα διαχείρισης χρόνου), κάνεις τον εαυτό σου να νιώθει ανώτερος εκείνη την στιγμή. Δεν προσφέρεις καμία βοήθεια στον φίλο σου για να είναι πιο ακριβής την επόμενη φορά στο ραντεβού σας.

Η κριτική δεν είναι τίποτα άλλο από μια μορφή απόσπασης προσοχής από τα δικά μας συναισθήματα. Προκειμένου να τα αποφύγουμε στρέφουμε την προσοχή μας αλλού. Αυτό όμως, όπως και κάθε άλλη μορφή αναβλητικότητας, κάνει κάθε μας συναισθηματικό πρόβλημα να διογκώνεται.

Νιώθουμε προσωρινά καλά επισημαίνοντας και τονίζοντας τα ελαττώματα ή τα λάθη των άλλων ανθρώπων. Το μόνο όφελος από αυτό είναι η αύξηση των προσωπικών ανασφαλειών. Προκειμένου να μειώσουμε την δυσφορία που αυτές μας προκαλούν, στρεφόμαστε ακόμα περισσότερο στην κριτική των άλλων και στο τέλος κατακερματιζόμαστε συναισθηματικά. Γινόμαστε όλο και περισσότερο ανασφαλείς, μη μπορώντας πια να αντιμετωπίσουμε τον  ίδιο μας τον εαυτό.

Αν επιθυμείς συναισθηματική ισορροπία απομάκρυνε με κάθε τρόπο την αρνητική μορφή κριτικής. Προσπάθησε να κατανοήσεις το ρόλο που διαδραματίζει αυτή στην ζωή σου και ξεχωρίσε την ωφέλιμη από την ανώφελη μορφή της.

Μόνο όταν συναισθανόμαστε κι εμείς ένα πράγμα, έχουμε το δικαίωμα να μιλάμε γι' αυτό.

Γκαίτε
  • Αγνοώντας και παραγκωνίζοντας τα συναισθήματα σου

Είναι φυσικό να προσπαθούμε να αποφεύγουμε συναισθήματα που μας προκαλούν πόνο. Ποιος θέλει να πονάει και να δυσφορεί; Στην πραγματικότητα, προφανώς κανείς! Υπάρχουν κάποιες φορές που το να αγνοούμε τα συναισθήματα μας ίσως να είναι και ωφέλιμο. Όπως για παράδειγμα, όταν νιώθεις πως θέλεις να φας ακόμη μια σοκολάτα αλλά το αγνοείς, είναι καλό. Γλυτώνεις έξτρα θερμίδες..

Μπορεί κάποιες φορές να είναι χρήσιμο να αγνοούμε τα συναισθήματα μας, αλλά καθώς η ισορροπίες είναι λεπτές, η συνήθεια να αγνοούμε το πως νιώθουμε μπορεί να γίνει για τον εαυτό μας επικίνδυνη. Κλοτσώντας μακριά τον πόνο, προκειμένου να αποφύγουμε συναισθήματα που μας πονούν, απομακρύνουμε και την ευκαιρία να νιώθουμε καλύτερα στο μέλλον.

Εάν επιθυμείς να είσαι συναισθηματικά ασφαλής, θα είναι πολύτιμοι βοηθοί σου δυο βασικές δεξιότητες .

  1. Να μπορείς να διακρίνεις τον υγιή πόνο από τον ανθυγιεινό πόνο.
  2. Να μπορείς να αποδεχτείς τα άσχημα συναισθήματα σου και να μάθεις να ζεις την ζωή σου κάνοντας τα μέρος της.
  • Προσκολλημένος σε λάθη του παρελθόντος

Δεν υπάρχει ούτε ένας εκεί έξω που να μην έχει κάνει λάθη. Τα λάθη μας εξελίσσουν, μαθαίνουμε από αυτά και προχωράμε. Αν μένεις προσκολλημένος στο παρελθόν, αυτό είναι σημάδι βαθύτερων συναισθηματικών ζητημάτων.

Οι πλειοψηφία των ανθρώπων δεν αγαπά να αισθάνεται άγχος, φόβο, θλίψη, ντροπή, ενοχή, θυμό. Υπάρχει βαθιά μέσα μας κρυμμένο ακόμα ένα συναίσθημα που δεν αγαπάμε και αποφεύγουμε να το αναγνωρίσουμε, αυτό της αδυναμίας. Κανένας από εμάς δεν θέλει να αισθάνεται αδύναμος.

Τρομάζουμε στην σκέψη και μόνο πως δεν έχουμε τον έλεγχο. Προκειμένου να αποφύγουμε αυτή την αίσθηση αδυναμίας στρεφόμαστε σε ανθυγιεινές συνήθειες που συνήθως είναι και αυτοκαταστροφικές.

 Υιοθετώντας τες, προσπαθούμε να απομακρυνθούμε από τα άσχημα συναισθήματα μας αλλά και από την αδυναμία μας να τα αντιμετωπίσουμε. Κάνοντας πράγματα που μας δίνουν την ψευδαίσθηση πως έχουμε τον έλεγχο τους. Και ποιος είναι ο πολύτιμος βοηθός μας σε αυτό; Μα φυσικά η σκέψη.

Μένοντας προσκολλημένος στο παρελθόν, έχεις μια κάποια αίσθηση ελέγχου. Μαζί με όλα τα άσχημα συναισθήματα που βρίσκονται πίσω, όπως λύπη, στεναχώρια, φόβος, θυμός, υπάρχει και ο έλεγχος.  Αυτή η αίσθηση ελέγχου, μιας και ναι γνωρίζεις και έχεις κατ’ επέκταση τον έλεγχο της πηγής αυτών των συναισθημάτων, νιώθεις πως δεν είσαι έρμαιο τους. Πως ναι, ακόμα και αν δεν θέλεις να τα αντιμετωπίσεις, γνωρίζεις πως είναι αυτά υπεύθυνα που δεν μπορείς να προχωρήσεις μπροστά. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεις ένα ακόμα συναίσθημα, αυτό της αδυναμίας.

Πρέπει να αποδεχθείς πως δεν μπορείς να έχεις τον έλεγχο όλων το πραγμάτων, έτσι θα καταφέρεις να αφήσεις πίσω τα λάθη και τις αποτυχίες του παρελθόντος. Το παρελθόν πάει πέρασε, αυτό που έχεις είναι το τώρα, ζήσε, αγάπα, χαμογέλα.

Οι σκέψεις είναι οι σκιές των συναισθημάτων μας, πάντοτε σκοτεινότερες, κενότερες και απλούστερες.

Φρήντριχ Νίτσε Tweet
  • Δίνοντας προσοχή σε κάθε σκέψη

Ο τρόπος που σκεφτόμαστε καθορίζει και τον τρόπο που αισθανόμαστε. Δεν είναι οι καταστάσεις που προκαλούν τα συναισθήματα αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε εμείς την κάθε κατάσταση. 

Για παράδειγμα, αν όλο το βράδυ επεξεργάζεσαι ένα λάθος που έκανες κατά την διάρκεια της ημέρας, το πρωί που θα ξυπνήσεις θα είσαι λυπημένος ή και ντροπιασμένος. Η νέα μέρα θα ξεκινήσει έχοντας ως βάση αυτά τα συναισθήματα. Αν επιθυμείς να έχεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου θα πρέπει να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι. Να μην εμπιστεύεσαι αυτομάτως κάθε σκέψη που παράγει το μυαλό σου.

Πρέπει να χτίσεις μια σχέση εμπιστοσύνης με τον εαυτό σου, ακούγοντας συγχρόνως και το ένστικτό σου. Το μυαλό έχει άπειρες δυνατότητες, μπορεί να παράγει χρήσιμες και σημαντικές σκέψεις αλλά μπορεί ταυτόχρονα να σε φτάσει στο άλλο άκρο σε παράλογες, τυχαίες και αχρείαστες σκέψεις.

Όπως όλοι οι καλοί κηπουροί θα πρέπει να γνωρίζεις πως όσο σημαντικό είναι το πότισμα των λουλουδιών άλλο τόσο σημαντική είναι και η απομάκρυνση τυχόν ζιζάνιων που θα τα τραυματίσουν και με την παραμονή τους στο τέλος θα τα καταστρέψουν. Επειδή βρέθηκαν στο κήπο σου αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να παραμείνουν.

Αν επιθυμείς να νιώθεις συναισθηματικά ασφαλείς αναγνώρισε, δούλεψε και απομάκρυνε  αυτές τις τέσσερίς κακές συνήθειες.

Η ήσυχη θάλασσα μοιάζει με τον άνθρωπο, που εξωτερικά φαίνεται γαλήνιος, ενώ μέσα του κραδαίνεται ο κόσμος των συναισθημάτων.

Παύλος Κωνσταντινίδης

Share:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp

Καλώς ήρθατε! Είμαι η Όλγα, μαμά δύο υπέροχων παιδιών. Είμαι ιστορικός και έχω αποφοιτήσει από την Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Βλέποντας τον κόσμο από τα μάτια της μανούλας δημιούργησα με αγάπη και το δικό μου γούστο το Mamigusto .

τελευταία άρθρα
join us

Social Media

δημοφιλή άρθρα

τελευταία νέα

Εγγραφείτε στο MG Newsletter

Ειδοποιήσεις για νέα άρθρα, χρηστικές συμβουλές κα ευ ζην.

τελευταία βίντεο

Συναφή άρθρα

Εθισμένος στη βοήθεια

Εθισμένος στη βοήθεια

Η έμφυτη ανάγκη της προσφοράς Ο ρόλος του ‘’φροντιστή’’. Τον υιοθετείς ασυναίσθητα, βασικά τον έχεις μέσα σου, είναι κομμάτι σου. Αυτή η μορφή «αυτοθυσίας» πηγάζει